تعطیل  شد.

و گهگاهی دو خط شعری ،

که  گویای همه چیز  است و خود ،

ناچیز.

وای بر من ،

گر تو آن  گم کرده ام باشی...

با دلي بي تاب مي خوانم تو را
مثل شعري ناب مي خوانم تو را.

 هوای تازه، بارش باران، لحظه های پاک، محیطی به غایت زنده و پویا،

 مهربانی خاک، جلوه رنگ و ...

هرآنچه از زیبایی تصور نمایی...

اینها بدون حضورت همچون اجزای یک تابلوی نقاشی است

 که من بیرون از صحنه به تماشای آن نشسته ام.

من ناظری بیش نیستم؛

چرا که ...

جای تو خالیست.

من تنها بار دو جفت چشم منتظررا بر دوش می کشم.

من تماشاچی بیش نیستم...

خسته و تا ابد چشم به راه...

خداوندگارا ؛
اگر شعرم را طلعت و طلوعي است ، در پرتو مهر توست و سرسبزي خوشه هايش به لطف

 باران هدايت و حمايت تو . پس كمكم كن كه سخت محتاجم به كمك و عنايت تو...

بیا که دو ست دارمت !!

بگذار که آسمان، آنگونه که هست در جذبه دو چشم تو، خود را بگسترد.

بگذار تا ماه، حتی به زیر ابر، در این سیاه شب، آرامشی به قلب سپید تو آورد...

شاید کمی که گذشت، شاید تبسم در چشم روزگار، شاید که مشق صبر، تکلیف روزگار، نچندان به کام ماست...

بگذار زیر و بم این زمین سخت، با پای خسته تو، گفت و گو کند.

شاید قبول جهان، آنچنان که هست، آغاز زندگی است.

آنجا که واژه ها به هیاهو نشسته اند.

شاید که شاخه گلی از سکوت ناب، آواز زندگی است.

بگذار اگر فاصله ای هست بین ما، تا روز ماندگاری دیوار سرد، یک پنجره برای دیدن هم هدیه آوریم.

بگذار تا پیکر بت دار روزگار، در برکه گذشت پاشویه ای کند.

آنجا که ناتوان کلام خسته، به فریاد می رسد.

دیگر سکوت، نقطه پایان گفتگوست.

گاهی تحمل خاری درون دست، شیرین تر از لطافت گلهای زندگیست.

بگذار تا به دشت جدایی در این زمان، بارانی از طراوت و بخشش، سفر کند.

بذری به دشت مهربانی هدیه آوریم و آنگه، بغل بغل تبسم تازه درو کنیم.

چشمان پرسش خود را، تو بسته دار.

لبخند مهربان تو، در چشم شرمناک، یعنی بیا.

« بیا دوباره دوست دارمت »

شاید که یک سلام، آغاز گفتگوست.

شاید برای رسیدن به شهر عشق، اولین قدم از خود گذشتن است.

هجر تی  عظیم  باید...

می سپارمت به روزهای سپید گذشته

روزهایی که بوی بهار عشق می دادند،روز های شکوفایی و شور.

روزهایی که من هنوز دلتگ آنم و می دانم که همیشه یادگار می ماند.

می سپارمت به روزهای آبی آینده.

روزهای عاطفه و مهر

روزهایی که شاید من دگر در آن نیستم

و باز آن روزها یادگار می ماند

                          گلهای سپید روزگارت جاوید

                                               آسمان عمرت آبی آبی  باد

                                                                   ای سپید روشن عشق... 

یه دنیا دلم گرفته...

سلامم را با خود به کوهستان برده

 با عطر شقایق های وحشی مزین نموده

 با کوچ پرستوها برایت به ارمغان می فرستم

. ای زیباترین زیبایان...

وقتی شکوفه های بلورین یاس،

همراه  نسیم سحر

به سرزمین یاد ها کوچ می کنند

دستهایمان پل عبور عشق می شوند

تا قلبمان ایستگاه ابدی آن باشد...

دوستان گلم سلام

امیدوارم  همگی خوب باشید

راستش  ،اومدم بگم که چند روزی نیستم

و دسترسی به نت ندارم

انشا الله برگشتم  به همتون سر می زنم

خوش باشید

تا بعد  بای

با تو پر از ترانه ام، ای که مرا تو همرهی

ای که در این سیاهیم ، همچون ستار ه  و مهی

با تو سوار می شوم ، اسب سپید آرزو

چونکه در این فضای غم بوی بهار می دهی

به پاکی برف، به عظمت کوه، به لطافت اندوه

به جلال ابر،به سرود باد  و به شکوه  یاد

می توانم سال های سال  با تو ای تنهایی ، ای محبوب من

ای رفیق روزگار خوب من

با تو سرشار از نشاط،با تو لبریز  از امید

با تو تنها،با تو بی اندوه زیست.

تو را به جای تمام کسانی که نشناخته ام دوست می دارم

تورا به جای تمام روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم

و برای خاطرنخستین گلها

تورابخاطر دوست داشتن  ،دوست می دارم

یه اتاق تاریک،

یه سکوت بهت آلود،

یه آرامش مسموم،

یه آهنگ ملایم،

یه جمله عمیق وسط آهنگ

 ""     بی تو من در  همه ی  شهر  غریبم       ""

ای کاش می توانستم باران باشم

تا تمام غم های دلت را بشویم

ای کاش می توانستم ابر باشم تاسایبانی از محبت بررویت می گسترانیدم

ای کاش می توانستم اشک باشم 

 تا هرگاه آسمان چشمت ابری می شد،باریدن می گرفت.

ای کاش می توانستم خنده باشم

تا روی لبانت بنشینم و غنچه بسته لبانت را بگشایم.

ای کاش می توانستم یک پرنده باشم وپر می گشودم

و تا دور دست ها در کنار تو پرواز می کردم.

و ای کاش

سایه بودم تا نزدیک ترین کس به تو می شدم...

آری

ای کاش سایه بودم تا همیشه و همه جا همراه تو باشم...

دوستان گلم سلام

امیدوارم همگی خوب باشید

دوست دارم از این طریق رسیدن بهار نو رو به همتون تبریک بگم

امیدوارم سال خوبی پیش رو داشته باشید

دوستتون دارممممم

شاد باشید

تا بعد بای

ای تمامی دروازه های جهان!!

مرا به بازیافتن،فریاد گم شده خویش

مددی کنید!...

من از هیچ آمدم و مانده ام

مثل تند بادی که در آسمان مثل کوه،آرام سنگ ریزه می شود

و در نهان خاکش گیاهی می روید

من باز هم زنده هستم و تنفس می کنم

هوای جاری در ریه ی زمین را

در دفتر های کهنگی خاطرات می نگارم

و گاه گاهی عکس های بیاد ماندنی را

بر لوح وجودش می چسبانم

آری من اینجا هستم

تا در نعشگی لبخند های عوام گونه هایی

سکوت کنم

و لبخند صورتیه سکوت را تحویل همه نظاره گران بدهم

هجرتی عظیم باید

نه برای دور شدن

نه برای گریختن

هجرتی برای بازگشتن

برای خویش را وانهادن وباز به خویش رسیدن

و دوباره از خویش کندن و به هر چه روشنی پیوستن

تو را برای وفای تو دوست می دارم

وگرنه دلبر پیمان شکن فراوان است

هرگز برای عاشق شدن،

به دنبال باران وبهار و بابونه نباش

گاهی در انتهای یک کاکتوس،

به غنچه ای می رسی

که ماه را بر لبانت  می نشاند

اما چه  رنجی است  لذت ها را تنها بردن

و چه  زشت  است ز یبایی ها را تنها دیدن

وچه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن

در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

 دوستای گلم سلام

دلم واستون تنگ شده بووووود

دو، سه هفته ای  نبودم

شرمنده که نشد سر بزنم

ممنونم که فراموش نکردینو  تنهام نذاشتین

دوستوووون دارررررم

امشب قاصدک خیالم را فوت کرده ام

دیدمش

به سوی آسمان رفت

ماه را پشت سر می گذارد و کهکشانها را رد خواهد کرد

چشم انتظار باش!

نشانی تو را به او داده ام

به او خوب گوش کن

به تو خواهد گفت که چه اندازه دوستت دارم...

 مرداب برای بدست اوردن نیلوفر سال ها می خوابه

تا  آرامش نیلوفر  بهم نخوره،!

پس اگه کسی را دوست داری

برای داشتنش سالها  صبر کن

دیگر به خلوت لحظه هایم،عاشقانه قدم نمی گذاری

دیگر  آمدنت  در خیالم  انقدر   گنگ است  که  نمی بینمت

سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکردم

من مبهوت مانده ام که چگونه،

این همه زمان را صبورانه گذرانده ای...

واژه ها پر کرده ام

من نگاه ملتمسم رادر این که شاید دیگر،

زبانم از گفتن جملات هراسیده است

و دستهایم بیش از هر زمان دیگر نام تو را قلم می زنند

و در این سایه سارخیال با زیبا ترین رنگها،

چشمهایت را به تصویر می کشم

هرگاه از غرور آکنده باشی عشق ناپدید می شود

هر گاه عشق بورزی آنگاه بالغ می شوی

کودک از جنس عشق ساخته شده است

به هر چیز  عشق  بورزی  همان  می شوی

عشق هیچ مرگ نمی شناسد

زبان قادر به وصف عشق نیست

چون انسان عشق می ورزد پس خدا هست

شناخت عشق شناخت خداست

عشق در نیستی خانه دارد

همه انسان ها عاشق به دنیا می ایند

عشق تنها امیدی هست که وجود دارد

به جز عشق همه چیز نابیناست

عشق بزرگترین  هدیه ی  خداوند  است

فقط  عشق می تواند انسان را الهی کند

عشق مطلق است وهراس و تردید نمی شناسد

انسان  بدون  عشق تاریکی مطلق است

عشق نخستین گام بسوی کبریاست

عشق گلی بسیار ظریف و شکننده است

انسان آنگاه به کمال می رسد که عاشقانه زندگی کند

عشق یک آیینه است

زندگی رازی است برای عشق ورزیدن

عشق رقص زندگی است

خدا و عشق هم معنا هستند

هیچ دلیلی برای وجود خداوند به جز عشق نیست

عشق رام نشدنی است

عشق شرط نمی شناسد

زندگی با عشق همان زندگی با خداست

عشق با بخشیدن رشد می کند

چون انسان عشق می ورزد پس خدا هست

                                 اوشو~~

به او بگویید دوستش دارم،

به او که لحن کلامش را می شناسم

به او که عمق نگاهش را می فهمم

به او بگویید دوستش دارم

به او که گل همیشه بهار من است

به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است

وبه او که عاشق جاودانه من است

به او بگویید که دوستش دارم

به که قلبش،به وسعت دریاییست که

قایق کوچک من در آن غرق شده،

به او که مرا از این خاکی به سرزمین نور و شعر و ترانه برد

و چشم هایم را به دنیای پر از زیبایی باز کرد

سکوت را دوست دارم به خاطر ابهت بی پایانش

فریاد را می پرستم به خاطر انتقام گمگشته در عصیانش...

فردا را دوست دارم بخاطر غلبه اش بر فلک کجمدار...

پاییز را می پرستم بخاطر عدم اعتنایش به بهار..

آفتاب را دوستدارم به خاطر وسعت روحش...

که شب ناپدید می شود تا ماه فراموش کند،

حقیقت تلخی را که از او نورمی گیرد

زندگی ایدآل من است

و من

ان را تقدیس می کنم به خاطر اینکه

روزی هزار بارنابودش می کنند

اما هرگز نمی میرد...

عشق همیشگی ست ،این ما هستیم که نا پایداریم

عشق متعهد است مردم عهد شکن،

عشق همیشه قابل اعتماد است

اما مردم نیستند

 نمی دانم محبت رابر چه کاغذی بنویسم که هرگز پاره نشود

بر چه گلی بنویسم که هرگز پرپر نشود

بر چه دیواری بنویسم که هرگز پاک نشود

بر چه آبی بنویسم که هرگز گل آلود نشود

و سرانجام بر چه قلبی بنویسم که هرگز سنگ نشود

دیگران را دوست بدارید،منتظر نباشید که آنها شما را دوست بدارند

شادمان شدن آسان است اما شادمان ماندن دشوار

نباید دنبال خوشبختی بود باید آن را اتفاقی در راه پیدا کرد

صد بار قسم خوردم که نام تو را بر زبان نیاورم

ولی افسوس  قسمم هم نام تو بود

گفتی که به احترام دل باران باش،باران شدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر  را

از عشق تو گو نه های  او بوسیدم

گفتی  برای باغ دل پیچک باش

بر  یاسمن  نگاه  تو  پیچیدم

گفتی  که  برای  لحظه ای  دریا  شو

دریا  شدم  و   تو   را  به  ساحل   درون   دیدم

گفتی بیا  و  لحظه ای مجنون   باش

مجنون  شدم   و ز  دوریت   نالیدم

گفتی  که  بیا  و  از    وفایت  بگذر 

از   لهجه ی   بی وفاییت    رنجیدم

گفتم که بهانه ات برایم  کافیست

معنای   لطیف   عشق   ر  ا  فهمیدم